Het heeft lang geduurd. Volgens sommigen te lang, volgens anderen had het niet mogen gebeuren, maar omdat de opkomst zo laag was werd besloten om in één groep te fietsen en het tempo van de nestoren aan te houden. Dat schiep een groot gevoel van saamhorigheid. De jeugd deed de route waarvoor Klaas bijna een nominatie voor mooiste route wilde geven. Bijna, want de steentjes op het laatst zorgden ervoor dat de twee oudjes mopperend richting de huisbasis fietsten. Voor de rest was het vooral een rustige zondag met een rustige tocht.
Zonder probleem gingen Klaas en Jan mee in het peloton, met twee vingers in de neus…...
De wonderlijke sokken van Hans Rutjes zorgen ervoor dat je altijd weet waar hij zich bevind in het peloton.
Christel viel vooral op vanwege het vele kopwerk dat ze voor haar rekening nam.
En zoals wel vaker de laatste tijd, Klunen…….
Geen opmerkingen:
Een reactie posten