Het was stralend koud, deze zondag. Vrieskou, echt onder nul dus, met sneeuwige stukjes. Gelukkig waren de wegen schoon en droog en kon er naar hartelust worden gefietst. De route vertrok eerst maar eens naar onze voorzitter van D'of, Herman Dammers, die in alles steeds meer laat zien dat hij een "mooi weer fietser" aan het worden is. Het peloton zong uit volle borst: Herman is een mietje! (herhaal eindeloos). Desondanks wuifde hij koninklijk naar ons in zijn pyjamaatje. Later heeft hij de schade nog enigszins weten te beperken door aan zijn sociale verplichtingen te voldoen.
Daarna ging de groep op pad. Wim van Lier, die later nog flink van zich zou laten horen startte furieus. Ruim boven de 32 joeg hij, met de wind vol in de rug, Wouter flink tegen zich in het harnas. Die had een eigen gevecht te vieren met de biertjes van de avond daarvoor. Toen het eenmaal tegen de wind in ging, hebben we Wim niet meer gezien aan de kop.
Terug in het home hadden een paar van de diehard flink last van koude voeten. Daarom was het fijn dat er een ouderwetse kachel brandde waar de verkleumde voeten en schoenen op kunnen worden verwarmd.
Erik Jan trok met speels gemak een stapel pannenkoeken tevoorschijn die al een week eerder gebakken waren omdat hij zich had vergist in de de datum voor gastheerschap. Beter zo dan andersom zullen we maar denken. En ze gingen er met net zoveel gemak in....
Na een paar biertjes werd er weer gezellig gesproken over het onderwijs en hoe in de klas nog enige orde te houden zonder dat je direct wordt aangeklaagd door verongelijkte ouders middels een gladde advocaat. Het schijnt zelfs dat in scholen het woord "niet" niet meer mag worden gebruikt.
Daarop trok oud meester van Lier fel van leer tegen deze nieuwerwetse praktijken. Zijn maatje 46 werd bij tijd en wijle op de tafel gestampt met de woorden: "Als je niet luistert trap ik je dwars door de deur"
"Nooit meer last van gehad", aldus deze wijze man. Daarnaast maakte hij gretig gebruik van revertjes van boefjes om ze aan op te tillen. En natuurlijk de judomat om voor eens en altijd af rekenen met klein gespuis. Waarom wordt er niet meer naar deze uitgesproken lessen geluisterd? Misschien kan Wim er nog een bureautje mee beginnen voor Spartaanse opvoedingsmethodieken?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten