Voor de reparatie van een lekke band, de aanschaf van een nieuwe fiets of een nieuw regenpak hoef je deze woensdagmiddag niet aan te komen bij de fietsenwinkel van Herman D.. De zaak is dicht i.v.m. beursbezoek!
Gelukkig voor Herman is hij niet alleen, negen leden van onze fietsklup staan hem bij tijdens deze vermoeiende maar helaas niet onderuit te komen gebeurtenis. Eigenlijk zouden het er tien moeten zijn, maar Jan V. vergiste zich een uur en zag geen enkele beursganger meer bij de trein staan. Ook Liedian, altijd te laat zoals bekend mag worden geacht, mist bijna het bezoek aan de beurs. Nog net op tijd kan ze aan boord springen, waar ze met gejuich wordt ontvangen.
Ik hoor u denken, een beurs? Maar er was toch een Rolinck Rundfahrt? Beste lezer, u heeft het, zoals altijd, bij het rechte eind. De reis ging inderdaad richting Burg Steinfurt alwaar de Brauerei Rolinck de deuren (en tap) voor ons open stelde. En hoe!
Voor uw verslaggever is het de eerste keer dat hij deze tocht maakt. Tot nu toe werd deze tocht alleen gehouden tijdens zijn vakantie, zodat hij later op zo'n bewuste dag vage sms berichten mocht ontvangen of nog vagere foto's per MMS binnen kreeg. De spanning bij deze fotograferende en tijdelijk gehandicapte fietser is dan ook groot.
Niet voor niets! Blijkt als de film als eerste gemist wordt doordat er nog wat fris verstopt moest worden in een plantsoen. Voor de terugweg kreeg uw verslaggever, ter plaatse, te horen van enige eveneens aanwezig zijnde bestuursleden.
Het zal ook het laatste gemis van de dag zijn. Na een hartelijk welkom volgt een uitgebreide rondleiding door het bedrijf. Zo wordt er met lede ogen gekeken naar het verlies tijdens het brouwproces, op de lopende band sneuvelt de ene na de ander fles goudgeel vocht. Bij een collega gezelschap dikke Duitsers op leeftijd komt het zien van al dat verlies zichtbaar nog harder aan.
Van te voren is door de organisatie (van het uitstapje) aangegeven dat er geen tijd is voor vragen. Het zou alleen maar van een zekere zuivere tijd afgaan. Waar die angst vandaan komt blijft uw verslaggever onduidelijk als hij, achteraf terugkijkt op wat voor u, beste lezer, nog gaat komen.
Want, aan het einde van de bijzonder interessante rondleiding, gaan de deuren van het Besuchercentrum open. grote tafels, gedekt met overheerlijk vers Landbrot, schalen Schinken en potten vol Gurken worden zichtbaar. Tijd om een bodem op te bouwen lijkt het. Al snel wordt onze nieuwe beste vriend (vaart in september met zijn U-boot over de Friesche meren , heeft ein studierende dochter in Enschede, maar jetzt in Paris, und spreekt ein heleboel viel Niederduitshollandisch) voorgesteld. Hij komt met de eerste glazen van het vocht dat wij tot op dit moment alleen nog maar door ketels en leidingen hebben zien lopen.
Twee glazen en een lege tafel later vraagt hij ons mee naar boven. "Dan trinken we er noch een zusammensamen". We volgen hem en dan wordt de beurs plots serieus. Geen tijd meer voor plezier, er moet geproefd worden. In grote hoeveelheden, blijkt al snel, onze nieuwe beste vriend draagt daar zorg voor. Zodra een glas leeg dreigt te raken, krijgt de dame achter de tap opdracht om "schnell, schnell" door te tappen.
Aan tijd gebonden is deze bijeenkomst niet en het is al ver na zessen als de hele club buiten staat met nog 20 minuten om een Zug nach Hause te halen. Voor die tijd moet er nog even struik gedoken worden, of zoals de analen van deze clubverhalen, het is tijd om beugels te gadder'n.
De trein wordt, ondanks dit fenomeen, ruim gehaald. Met toestemming van de Deutsche Bahn ("smeckt's Jungs?") volgt een luidruchtige terugreis. Wie had anders verwacht, precies. Na een gezamenlijke afscheidsdronk gaat iedereen ergens in de avond een keer naar huis. Uw verslaggever wordt door de echtgenote van beursganger Herman veilig thuis afgezet.
het was een geslaagde tocht, in september nog een keer voor eenieder die het heeft moeten missen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten