maandag 22 september 2008

dam tot dam



Door de IJtunnel fietsen over de snelweg we de mist in. Vijf OSVVE-fietsers, Dik E., Henk Ta., Lidian, Martijn A. en uw fietsende fotoblogverslaggever, nemen deel aan de van Dam tot Dam fietstocht, een kleine 150 km door het Noord-Hollandse land. Zoals reeds geschreven, de Zaanstreek gaat grotendeels onzichtbaar voorbij door de mistdeken. Dan knapt het op en komt de zon door, teken om arm en beenstukken af te doen.
Dan verricht Dik een heldendaad. In een hapsnap peloton voor ontstaat een enorme valpartij. Dik, die onze jongste deelnemer Martijn al waarschuwde voor gevaarlijke situaties, aarzelt geen seconde. Hij grijp de naast hem fietsende Henk Ta. stevig beet en voorkomt zo dat deze ten val komt en de plomp in zou rijden. Hulde, Dik is hiermee de held van de dag.
Henk Ta. ondertussen is ook een held. Met een iets te wensen over latende gezondheidstoestand fietst hij onder voorbehoud. Gaat het niet, dan is er een punt in de route waar hij de tour kan verlaten. Het is niet nodig, even later demarreert hij enkele malen uit de klup en het vluchtpunt fietst hij fluitend voorbij. "Nu moeten we wel verder" zegt hij nog en verdwijnt vervolgens aan de horizon.
Lidian en Martijn verrichten inmiddels het nodige kopwerk, iets waar de OSVVE'ers tijdens deze tocht de band niet voor omdraaien. "Zo, jullie hebben het tempo er stevig in" is het compliment dat de groene ploeg meerdere malen te horen krijgt.
Onderweg zijn er een tweetal stempelposten en een koekpost, wordt er een stop gemaakt om een bondsfoto te maken en leggen ter hoogte van Volendam, tijdens een striptease van Henk, Danny de Munk uit waarom er in g**snaam zoveel idioten op fietsen rondrijden.
Dan duikt het silhouet van Amsterdam alweer op aan de horizon en voordat we het weten staan we aan de finish. De organisatie is dit jaar verstandig geweest en heeft direct na de laatste stempelpost een tap geplaatst. We zoeken snel een plaatsje voor onze fietsen en achterkanten en drinken er een op de goede afloop. Voordat we weggaan doet Dik nog een plasje voor de koningin en dan brengen we Henk naar de metro die hem naar de camping waar zijn geliefde Ipie met Amalia zit te wachten. De overgebleven vier gaan richting de pont die hen naar de bus van Lidian zal brengen. Het feest is voorbij, volgend jaar weer!

winnaars




In onze hoofden zijn we in ieder geval de besten. We winnen de beker dan ook geheel terecht. Ondanks dat de sloep niet vooruit te branden is, roeispanen volledig onafhankelijk van elkaar in of op het water bewegen. "Ik krijg 'm niet omhoog" is de kreet die gehoord wordt uit de mond van de kale fietsfotograaf. In het donker "missen" we de tweede boei, maar uiteindelijk zien we kans om heel en droog weer aan de kant te komen.
Daar kan het feest beginnen. Terwijl "Markering Ontbreekt" fijn bezig is om het geheel van een gezellige muzieknoot te voorzien, is het tijd om te werken aan de informele contacten. Ze worden volop gelegd en er is zelfs tijd voor een dansje. De zwaar geblesseerde Wouter heeft de hulp van hogere machten ingeroepen, hij danst en springt rond alsof er drie Eva's zijn gemaakt uit zijn ribben. dan krijgt hij de hik...

vrijdag 19 september 2008

oproep


Er zijn twee nog roeiers nodig om vanavond om 20.00 uur de klup-eer te verdedigen op het sloeproeifestival op Twentekanaal! Aanmelden kan bij coördinator Wouter met de gekneusde ribbetjes.

Doen!

dinsdag 16 september 2008

zondag



Voordat er deze zondag gefietst wordt, komt Gerrit M. de fietsers een mooie tocht wensen. We zijn blij hem weer in ons midden te hebben. Ook al fietst hij vandaag niet verder dan Chez Nous, even later fietsen zowel de langzame als de snelle ploeg rond met extra pit in het lijf na zijn inspirerende woorden. Hij is niet alleen, ook de geblesseerde Wouter, ongevalsslachtoffer, is aanwezig. Helaas niet in fietstenue.
Het zijn mooie rondjes, de zon schijnt volop en zowel de langzamen als de snellen genieten volop van deze prachtige nazomerdag. Na de rondjes een belangrijk, nieuw moment. De ballen zijn klaar! Onder leiding van Daniëlle en Brigitte is een mooie voorraad ballen gemaakt, die na het fietsen perfect smaken! Binnenkort fietsen we alleen nog maar culinair.

dinsdag 9 september 2008

ongeluk


De boom was harder dan Wouter, en vooral zijn neef de bestuurder van de auto, ingeschat hadden. De klap was niet mis en de ambulances waren binnen no time ter plaatse. Niets ernstigs heeft hij er aan over gehouden, 3 gekneusde ribben en een dito pols. Verder heeft hij nu de overtuiging nooit meer in een auto te stappen zonder gordel om te doen. Een harde les. Hoe het verder gaat, zes weken herstel. Of het ook zes weken in de lappenmand worden, dat is de vraag.

maandag 8 september 2008

weg kwiet



Volg de grote meute, daar zal vast wat gebeuren. Zo zal de gemiddelde journalist er over denken. Nu is uw webmaster geen goede journalist. Ook geen goede fotograaf en al helemaal geen goede fietser. Gemiddeld dus en zo reed hij deze zondag mee in de trein van de langzamere ploeg. Vandaag is dit gezelschap vele malen groter dan de vorige zondag, meerdere snelle heren ontbreken en een aantal (tegenwoordige) snelle types zijn niet in staat om de snelle heren te volgen door eerdere uitspattingen dit weekend. Op deze plaats daarom complimenten voor Henk Ta., wiens algehele conditie, naar eigen zeggen, te wensen overlaat. Hij vertrekt met de snelle jongens en komt ook weer terug.
De langzame volgt en zoekt een plek tegen de wind in. De Brigado Nero is ook present en met veertien fietsers rijden we de grens over. Doel van de tocht is het afleggen van een bezoek aan het nieuwe huis van eenmansband Hans R.. Deze entertainer is, vermoedelijk tot grote schrik van zijn buren, neergestreken in het Duitse Epe.
Voordat het zover is beleven we eerst andere avonturen. Zo is de eerste plaspauze al kort na het passeren van de grens. Midden tussen de gasopslagvelden en installaties vervolgen we onze route. In de verte lonken windmolens en een nieuwe plaspauze. Dan gaat het stuur om en zoeken we onze weg naar de housewarming.
In Epe raken we de weg kwijt. Links, rechts schieten we en rijden alleen maar rondjes, zelfs tegenovergestelde als we op een rotonde terechtkomen. Dorpsbewoners bieden uiteindelijk uitkomst, ze willen duidelijk van ons af en ons zeker van de rotonde af hebben. Over het bezoek aan de nieuwe woning kan ik kort zijn. Een groot mooi huis voor een belachelijk lage prijs, moet een hoop aan gebeuren, maar de grote tent en versnaperingen aanwezig maken een hoop goed. Na het bezoek moeten enkele fietsers, waaronder uw webmaster, zoeken naar hun fietsen, verstopt door enkele "fietsvrienden".
De weg naar huis wordt snel gekozen, de eerste regendruppels zijn inmiddels gevallen, maar de verwarring is compleet. De weg is steeds kwijt met als gevolg dat we op prachtige grindpaadjes uitkomen waardoor Lidian een lekke band oploopt. Het euvel wordt door een combi van mecaniciens verholpen, Poolfietser Jan V. staat meteen klaar met pomp, raad en daad terwijl fietsenmaker Herman van de Zwarte Brigade ("zondag heb ik mijn vrije dag en ga ik zeker niet aan fietsen zitten") zowaar in aktie komt als hij ziet dat onze blonde fietster problemen heeft met het plaatsen van haar achterwiel. Het is duidelijk, willen we van deze man hulp op zondag, zullen we allen onze haren blond moeten verven. Een blonde clubpruik behoort ook tot de mogelijkheden.
Op het honk aangekomen heeft Dik E. een verheugende mededeling. Voor de vierde, én laatste keer verzekert hij ons, is hij opa geworden. Lumen is de naam van het kleinkind en Dik doet een rondje in. Dan volgt een bekentenis van deze bebrilde fietser. In het voetspoor van Verdonk en Duyvendak verhaalt hij over zijn aktieverleden. In de jaren zestig riep hij ooit eens "Johnsson Moordenaar" bij een Vietnamdemonstratie.
Gezien de samenstelling van de fietsclub zijn er de komende tijd meer bekentenissen te verwachten. Lees deze website voor meer nieuws hierover.

vrijdag 5 september 2008

oproep - gezocht - wanted!!!


DRINGEND! GEZOCHT! HELP!

Dringend gezocht een magnetron voor de zondag in Chez Nous! Vanaf zondag aanstaande zijn er na het fietsen warme ballen, vermits er een magnewaf gevonden wordt! Daarom....

HELP!!!

donderdag 4 september 2008

heintje


Woensdag live op de teevee bij RTV Oost. Onze Laurens als Hein Bode die verslag doet over de overlast van groene fietsers op de set van de regiosoap. Mooie route's en Plexat, het komt allemaal ter sprake.

jarig (geweest)


Jarig (geweest), Bob en Anja. Oud en nieuw bij de club, maar beiden van harte gefeliciteerd!


maandag 1 september 2008

mooie route (reprise)



Inmiddels zijn we een vaste verschijning op de set van de regiosoap en wordt er bij onze aankomst al "mooie route" geroepen. We zijn vandaag maar met z'n drieën, Henk Te., Klaas van V. en de verslaggever, en daarom hebben we hulp van een echte maar duidelijk onervaren, Dinkelose ploeg. Wij zijn echte profs ondertussen. Onder onze aanvoering staat het er met gemak in drie keer op.
Bij de generale repetitie regelen we wat onrust bij de crew. In plaats van te stoppen en te wachten, besluiten we een rondje te rijden om weer op onze startpositie terecht te komen. Het werkt, uit walkietalkies schalt een wanhopige kreet om de fietsers. De opluchting is groot als we de set weer opdraaien.
De regisseur is een andere dan vorige week. Waar bij de eerste twee opnames nog heel enthousiast "mooie route" geroepen moest worden tegen een aantal jongedames, moet het nu op een vlakke, waarschuwende toon.
Professioneel als we zijn kost het ons geen enkele moeite. We starten wel vooraan, onze club zal het best in beeld komen! Na de derde en geslaagde take zwaait de crew en cast ons uit. Tot de volgende keer!

zonnetje



Het gebeurt niet vaak, de snelle groep is deze zondag groter dan de ietwat langzamere. Henk C. en Marcel P. lijken zich in eerste instantie, net als Klaas van V., te vergissen in de groep. Door het gelijktijdige vertrek en dito richting ontstaat zowel achterin als voorin wat verwarring, maar die is snel opgelost. Euf en Klaas slaan met de Zwarte Brigade (de continentale jongens) de ene richting in, de snelle groep in het kielzog van Dik E. gaat richting Schöppingen voor een lekker klimritje. Eén vrouw en zeven man sterk op weg naar een berg!
Boven is er tijd voor een banaan, dan gaat de rit alweer terug, geen drie maal beklimming deze keer. Helaas. De nazit is, zoals het betaamd, beschaafd. De verhalen ook, de herinneringen wat minder en de thee smaakt uitstekend. Volgende week zondag graag weer prachtig weer!