“Heren en dames,
met temperaturen van -1 tot +7, 80% neerslagkans van winterse buien waag ik het erop te voorspellen dat er wel eens niet gefietst zal worden... sterkte”
Bovenstaand bericht ontvingen alle leden van de OSVVE vrijdag 4 april van een fanatiek lid, bij wie buienradar dag en nacht aanstaat. Dit positieve nieuws kan mede de oorzaak zijn dat zondagochtend om 8.30u 4 leden van deze vereniging aanwezig waren bij de coördinator, Lex.
Aangekomen bij Café Weidemann in Losser zaten nog 3 leden, zodat de volgende personen bereid waren alle voorspellingen te trotseren; Lydia, Wim v.L., Ronald, Erik-Jan, John, Wouter en Lex.
Het was fris maar droog en er stond een straffe wind toen we vertrokken richting Duitsland. Het was spannend of Ronald deze keer verder zou komen dan vorig jaar; toen moest hij na 1,5 km. terug wegens een kapotte derailleur. Deze keer ging het gelukkig goed. Na een sprintje van Wim ( de enige keer dat wij hem deze toch op kop zagen) sloten we aan bij een clubje fietsen uit De Lutte. Zij gingen sommigen van ons echter te langzaam, 32-33 km. p.u., zodat wij hen inhaalden en met 35-36 doorgingen.
De tocht was door de organisatie weer prima voorbereid; goed gepijld en op gevaarlijke kruisingen stonden vrijwilligers om ons te waarschuwen. Complimenten hiervoor.
Halverwege was er in Asbeck een stop, waar koffie met Kuchen en Sahne klaarstond. Deze keer wist Wim wél dat aan het eind van de tafel een vriendelijke dame stond, bij wie je moest afrekenen.
Tijdens de korte pauze hebben we Ad nog en sms je naar Canada gestuurd en Els van Ruud gebeld waar hij bleef. Ruud had gezegd dat het om half 10 regende!!! Nou bij ons niet. Hij was alleen gaan fietsen.
Het 2de gedeelte was grotendeels wind tegen en vrij heftig voor sommigen. Ronald zei dat hij bijna dood ging. Sommigen vonden dat hij als beroepsmilitair dat maar in Uruzgan moest doen! Aangekomen bij het eindpunt was alles al opgeruimd, konden we de kaarten niet meer inleveren en was de sfeer alles behalve gezellig. Uit beleefdheid hebben we toch maar een biertje gedronken en daarna nog een en toen nog één. De coördinator heeft nog een slotwoord gesproken, waarin hij allen dankten voor hun bijdrage. Hem werd volop lof toegekend voor de prima organisatie als coördinator. We hebben er toen nog maar eentje op gedronken.
Op de terugweg gingen we op zoek naar de tijdelijke huisvesting van een mede fietslid. Niemand wist echter waar hij precies woonde ( ergens in een boerderij achter De Snippert). Lex en Wouter reden een erf op en Lex doorzocht het hele huis. Dit bleek het verkeerde huis te zijn. Een vriendelijke buurvrouw wist ons te vertellen dat we bij het vervallen boerderijtje van Wekkink moesten zijn. Daar aangekomen was er niemand thuis en konden we niet naar binnen om een glaasje te drinken. Sommigen van ons herkenden de fiets van ene H.D. en zagen in het huis lege flesjes Grolsch liggen. Uit beleefdheid hebben wij toen een briefje op de deur gespijkerd en een paar bananenschillen her en der achtergelaten, zodat hij bij thuiskomst wel zou weten wie er geweest waren. Ten bewijze is er ook nog een foto gemaakt.
Tijdens de terugweg kreeg Erik Jan een telefoontje dat Wouters vriendin de deur achter zich dicht had getrokken zonder de sleutels mee te nemen. Ook Wouter had geen sleutel bij zich ( weer een wijze les van zijn oude meester; neem altijd een reservesleutel mee!). Wouter en Lex gingen maar even kijken.
Via de brievenbus kon er niet gehengeld worden en forceren van de garagedeur had ook geen succes. Zij reden naar Lex’s huis, haalden wat gereedschap en gingen weer terug. Wouter ging weer in de brievenbus en binnen 10 seconden was de deur open. Dus……. Heeft u een professionele inbreker nodig, bel Wouter. Iedereen blij, Danielle kon naar oma. Wouter en Lex brachten het gereedschap terug en dronken nog een biertje en genoten van de laatste 40 km. van de Ronde van Vlaanderen. Zouden wij dat kunnen, vroegen wij ons af? Ja, als Ruud dat kan, dan wij ook!
Of het er ooit van zal komen, zal de toekomst uitwijzen. Vooralsnog was de Groene Grenstocht mooi!
Met groeten, Lex coördinator Groene Grenstocht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten