Onze Christel voor Kika

Run for Life

Run for KiKa

De New York Marathon voor Kika.

Dit jaar loop ik ook mee, en wel voor het goede doel:

Stichting Kinderen Kankervrij. Deze stichting houdt zich bezig met

het inzamelen van geld, dat wordt gebruikt voor onderzoek naar

kinderkanker. Ik ga 42 km en 195 meter hardlopen en ben op

zoek naar sponsoren om geld op te halen voor KiKa.

Op zondag 7 november is het zo ver.

Om het enorm belangrijke onderzoek ook in de toekomst te kunnen

blijven doen, vraag ik of je me wilt steunen voor dit evenement.

Iedere gift, hoe klein ook, zal een bijdrage leveren aan het terug-

dringen van deze vreselijke ziekte.

Wil jij Stichting Kinderen Kankervrij ook ondersteunen? Ik neem

je gift in contanten graag in ontvangst! Overmaken kan natuur-

lijk ook. Ga hiervoor naar www.runforkika.nl. Hier vind je ook het

laatste nieuws over de deelnemers, de sponsoren en

een persoonlijke weblog.

Bedankt voor je support!

Christel ter Horst

Dansen in Italie

Onze dansende Ronald is tijdens het afgelopen WK live te zien in alle Italiaanse huiskamers. En daar hebben ze kunnen zien hoe wij van de OSVVE feest vieren.

Niet de echte dag van het onderwijs, maar wel bijna. De week van het onderwijs en er werd weer druk gefietst met bakfietsen naar de, openbare, scholen in de stad. Deze keer geen mokken, maar taarten. De mokken dreven nog ergens rond in de Chinese Zee aldus de organisatie. Deze keer in handen van voormalig LvV Flora. Een mooie dag, leuke reacties bij alle scholen. Alleen een kaduke bakfiets voor het team van uw, niet onderwijzende, blogmeester en zijn maatje van de dag, Gerry. De laatste snelt op een gewone fiets langs de overgebleven scholen terwijl Henk Ta. de reparatie verzorgt. Al snel blijkt, einde verhaal, afvoeren op de aanhanger.
Volgend jaar opnieuw.

tientientien!

Een bijzondere dag. Tien-tien-(tweeduizend)tien! In het hele land zijn gelukkige paartjes aan het trouwen, maar niet in de kantine van Chez Nous. Daar, waar de brandlucht nog steeds te ruiken is, verzamelen zich deze zonnige ochtend, een groot aantal fietsers. Koffie en grollen, melk en suiker met grappen. Rond tienen gaat een gsm, het is Laurens die informeert of Liedian al aangekomen is. We stellen hem gerust, ze is er nog niet en Laurens ziet kans om op tijd binnen te komen.
Om 10.10 uur komt onze vaste laatkomster binnen en vertrekt het snelle gezelschap. Een rit onder de strakke regie van Dik E. deze keer. De man waarvan iedereen zich afvraagt of hij na al die jaren nog steeds niet in de gaten heeft dat zijn zadel te hoog staat, heeft een bijzondere route in de planning. Geen Rumdum den Henniger Turm maar een Rundum den A-Einunddreizig. De route slingert van viaduct naar viaduct, van links naar rechts, over brakkige wegen en paadjes, langs ingewikkelde wegen om kort achter Epe uit te komen, langs rooiende maisvelden om te eindigen op te eerste afslag van de Gildehausbeklimming.
Mooie paadjes, absoluut. Ook mooi dat geen van de fietsers enig idee lijkt te hebben waar we ons ergens bevinden. Verkeerd rijden bij een boerderij is van de route afwijken en dus gaan de sturen resoluut om, in de goede richting. Het is een mooie tocht, een kilometer of 75 toch, de zon blijkt voldoende kracht te bezitten. Helaas staat er in de koelkast van de kantine nog geen bokbiertje voor routeman.
De "gezellige" groep is langs geweest bij Huize di Stefano, voor een sportdrankje. Bubbelwater is het algemene oordeel. Maar dat zal best meegevallen zijn.

Ze zijn terug!

Ze zijn terug! Ruud van K. en Gerrit S., onze Santiago de Composthoopfietsers. Maar liefst 2969 kilometers hebben ze afgelegd. De fiets van Gerrit is bijna geheel vervangen, hij is zelf weer piepjong dankzij een speciaal armbandje (€29,50), de heren hebben elkaar van tijd tot tijd een stukje niet gezien, maar dan draaide Ruud zijn fiets weer richting Gerrit en peddelde hem tegemoet. Hun avonturen zullen we nog wel horen, belangrijk is dat er een delegatie OSVVE'ers hen welkom heeft geheten. Daarbij werd Henk Te., die samen met Cor TT, de twee in de camper heeft opgehaald uit het verre Spanje, niet vergeten. Naar oude traditie binnen onze klup werd hij als eerste welkom geheten terwijl de beide fietsers en passant een slap handje kregen. Ere wie ere toekomt ;)
Dat gaat ook op voor Wouter. Deze roodharige jongeling keek een aantal buurvrouwen diep in de ogen en wist zo een eind te maken aan het biertekort, dat was ontstaan door de komst van de Spanjegangers.

Eindelijk zomer! 03-10-2010

Een prachtige dag, de zon schijnt, het is zo warm dat er gewoon in korte mouwen gefietst kan worden, fietsvrienden Henk Te, Ruud van K. en Gerrit S. komen vandaag terug uit het verre Santiago de Composthoop. Toch verloopt niet alles soepeltjes. Probleemloos peddelen de snelle heren richting Meddo, maar dan gaat het mis.
Lekke band, achter bij Henk Ta.. Gelukkig is deze besnorde vakbondsman in het bezit van een ware collectie fietsreparatiediploma's (al dan niet vals) en heeft hij het wiel en de band er zo uit. Andersom gaat ook vlot en even later pedaleren we weer verder. Totdat zijn band opnieuw lek raakt. Een bandje van uw blogmeester moet oplossing brengen. Het is passen en meten geblazen, want het rubber lijkt te zijn gemaakt voor een 32 inch wiel.
De gedupeerde laat zich van zijn beste kant zien en fletst de band er uiteindelijk in. Uw blogmeester is stiekem opgelucht van dit exemplaar af te zijn. Al meer dan een jaar fietst hij rond met deze band, ooit gekregen van een ander kluplid, in zijn zadeltas en zelf had hij deze operatie niet voor elkaar gekregen, dat is zeker. (Erg lang zal Henk geen plezier hebben van zijn 32 incher, de woensdag erna rijdt hij deze lek).
Uiteindelijk komt het hele zooitje, met een mooie 80 op de teller, weer terug in de permanence. Daar hebben de heren en dame (Liedian) van de "gezellige" groep al plezier voor tien. Het heeft iets van doen met een oude molenaar, drie lampen en lange steile trappen en het is een redelijk korte van Klaas. Hieronder de video-opname van dat moment.