Altijd weer afwachten in het "winter"seizoen. Wat voor weer wordt het? Na een eerste tocht in de mist wordt om tien voor half twaalf duidelijk hoe het vervolg van de tweede tocht zal zijn. Nat! Zoals de buienradar al voorspelde, regen op dit tijdstip, dan kort droog om daarna niet meer op te houden met het doorweken van de tien (!) fietsers.
Een hele lange tocht gaat het dan ook niet worden. Een magere 42 kilometer. Maar met meer dan genoeg drama. Tien fietsers op glad wegdek, vol glibberige bladeren, modder, takken en andere herfsttroep, dan vraagt natuurlijk om problemen. Zeker omdat niet iedereen de afgelopen weken uitgebreid op pad is geweest in weer en wind en daardoor even moet ondervinden hoe dat nou ook alweer was, dat winterfietsen.
Het zal dan ook niet echt verbazen dat de eerste valpartij van het winterseizoen niet lang op zich laat wachten. Voor de bocht van het grensoverschrijdende fietspad stokt het lint plots en gaan achterin Henk Ta. en Hans V. om. Keurig netjes, de een naar links in de blubber, de ander naar rechts in het veen. Zoals het er uitziet loopt alles goed af. Er klinkt links en rechts wat gemopper, maar eigenlijk werd er door iedereen te weinig afstand gehouden om op een glibberige smalle plek als dit veilig te kunnen fietsen. Een les voor de rest van het seizoen.

Het keerpunt van de tocht ligt niet ver van huis, Ottenstein, waar de fanfare ons welkom heet, maar waar buiten de dorpsgrens een ware hoosbui losbreekt. Plots gaat de snelheid omhoog en blijkt dat we wel hard kunnen fietsen. Maar dat kan ook liggen aan de grap die men in gedachten heeft.
Even later bellen we aan bij Ruud van K., de "officiële" achtervang van het winterseizoen. Ruud slaapt nog, maar de doorweekte fietsers maken zoveel lawaai dat hij zijn bed wel uit moet komen. Slaperig kijkt hij het eens aan, doet het aanbod van een kop koffie, in de weet dat het een goed middel is om deze luidruchtige bende te verjagen, en ziet de een na de ander uit het gangpad verdwijnen. Bij Liedian is de soep warm, het bier koud en de tafel gevuld met hapjes.
Volgende tocht start en finish met uitzicht op de grens bij Ad.

mistige tocht

De foto's en het verslag van de Snerttocht komen nog, het is nog wat uitzoekwerk vanwege de enorme hoeveelheid. Wel de mistige fotoserie van de eerste wintertocht van het seizoen 2009/2010. En mistig was het!
Traditioneel met een start bij Wim van L.. Erg druk is het niet, zieken, verblijf in het buitenland, het is heel wat dat er uiteindelijk zes dappere fietsers aan de koffietafel schuiven. Achtervolgd door Joke met een schaal koekjes kiezen we het ruime sop. Wim heeft een mooie route richting het Twentse Noorden. Vermoedelijk, want het is de gehele rit raden naar de locatie. Want voor het zou kunnen dat we gewoon tien rondjes in de mist buiten Glanerbrug gereden hebben.
Een mooie, koude, vochtige start van het seizoen dus. Dat belooft nog wat!