U had nog wat tegoed...
dinsdag 27 oktober 2009
laatste tocht
Een Sport Verenigend Verband, onze OSVVE. Dat wordt naar mate het seizoen voortschrijdt steeds duidelijker. Van een voormalig voetbalteam turned fietsploeg naar een hedendaagse “Rad- und Wandersport Verein”.
Zo hebben we snertman John M. die inmiddels zijn hand niet omdraait voor een kilometer of 100, te voet wel te verstaan, waarbij hij en passant nog een goed doel meepikt. Natuurlijk zijn er ook de vroegere fanatieke fietsers Ronald en Wouter die meer en meer het hazenpad kiezen.
Sympathiek van deze twee heren is dat ze hun start en finish op de zo heilige zondagen meer en meer verleggen naar het vertrouwde en verbouwde honk. Net zo sympathiek dat ze daarbij allerlei gezellige medelopers op sleeptouw nemen. De koffie en nazit worden steeds gezelliger.
Zeker als na de eerste sportdrank natuurvorser Jan V. in werkkledij, voorzien van AO(B)W T-shirt, ook komt aanschuiven. Je zou bijna zeggen dat het toch echt jammer is, zo’n einde van een seizoen. Er hangt een belofte van nog veel meer verrassing in de lucht. Ongetwijfeld zal de snerttocht, aanstaande zaterdag, wat dat betreft meer duidelijkheid brengen.
Tot slot, is er ook nog gefietst op deze laatste tocht? Verrek, ja, ook dat nog. In twee groepen zijn verschillende ronde’s gemaakt. In de diashow hierboven een verslag van de “snellen” die op flamingojacht gingen. Waar het andere peloton geweest is, daar heeft deze blogmaster geen kennis van genomen. Ongetwijfeld een prachtroute door het Twentsche, met vele zandpaden.
houten fietsen
Vanuit Milaan stuurt John M. deze foto's van wel heel bijzondere fietsen! Een fiets met een grotendeels bamboe frame en een fiets van hout. Prachtig design, maar of ze ook lekker fietsen? We vragen het de fotograaf zelf: "De bamboe fiets heb ik geprobeerd maar wel een beetje stug en het houten geval mocht ik alleen maar naar kijken".
maandag 26 oktober 2009
70+ tocht
Daar zit hij dan, onze Klaas. Zeventig, een nieuwe racefiets en aan het begin van de hefstvakantie in een leeg Chez Nous. Alhoewel, leeg. Op het gebied van inrichting wel, maar wel gevuld met allemaal snelle heren en een altijd op tijd zijnde blonde dame. Even krijgt hij het een beetje benauwd, maar dan steekt zijn echte Friese geest op. Er klinken wat onverstaanbare woorden, iets met pake en moe, en dan geeft hij gas.
Een uitgebreid rondje Boekelo (oude voertuigendag, niet voor fietsers)-Oele-Delden-Zenderen-Saasveld-Oldenzaal gaat het worden, 75 kilometers lang! Met aan het eind "potverdorie nog een omweg langs het Sybrook"! Terwijl Klaas zich danig weet te weren, heeft soldaat van Oranje Ronald het moeilijker. De training voor de hele marathon, geheel en al zonder fiets, van de dag ervoor doet nog erg veel pijn in de benen. Lastig, Ronald is nog niet bij een van de mecaniciens geweest om de pedalen op stuurhoogte te laten monteren en hij moet dan zijn benen ook echt gebruiken.
Ondertussen fietst in het peloton ook een bedachtzame kunstenaar. Niet veel gefietst de laatste tijd, maar hard op weg om die ene Twentse kunstenaar van zijn troon te stoten met een succesvolle expo bij Broekhuis. In zijn hoofd komt, al fietsende in omstandigheden die niet al te zomers zijn, een schema op. Een winterfietsschema! Want met maar een paar tochten te gaan komt de snerttocht en dus het winterseizoen dicht bij.
Links en rechts vliegen de kilometers onder de bandjes weg en nadert het peloton de eindbestemming, een leeg hok met plekken natte verf op de vloer. Gelukkig heeft de almachtige in de persoon van mantelzorger Gerrit M. de koelkast voorzien van verse sportdrank zodat een ieder in alle rust kan bijkomen van de prachtige herfsttocht. Zeker als de uit de keuken bladen vol gehaktballen, worst en karbo's tevoorschijn komen. Opwarmkok Wouter heeft wederom een goede neus voor de ballen van zijn ega, de keukenprinses van ons honk.
Eind goed, al goed.
Een uitgebreid rondje Boekelo (oude voertuigendag, niet voor fietsers)-Oele-Delden-Zenderen-Saasveld-Oldenzaal gaat het worden, 75 kilometers lang! Met aan het eind "potverdorie nog een omweg langs het Sybrook"! Terwijl Klaas zich danig weet te weren, heeft soldaat van Oranje Ronald het moeilijker. De training voor de hele marathon, geheel en al zonder fiets, van de dag ervoor doet nog erg veel pijn in de benen. Lastig, Ronald is nog niet bij een van de mecaniciens geweest om de pedalen op stuurhoogte te laten monteren en hij moet dan zijn benen ook echt gebruiken.
Ondertussen fietst in het peloton ook een bedachtzame kunstenaar. Niet veel gefietst de laatste tijd, maar hard op weg om die ene Twentse kunstenaar van zijn troon te stoten met een succesvolle expo bij Broekhuis. In zijn hoofd komt, al fietsende in omstandigheden die niet al te zomers zijn, een schema op. Een winterfietsschema! Want met maar een paar tochten te gaan komt de snerttocht en dus het winterseizoen dicht bij.
Links en rechts vliegen de kilometers onder de bandjes weg en nadert het peloton de eindbestemming, een leeg hok met plekken natte verf op de vloer. Gelukkig heeft de almachtige in de persoon van mantelzorger Gerrit M. de koelkast voorzien van verse sportdrank zodat een ieder in alle rust kan bijkomen van de prachtige herfsttocht. Zeker als de uit de keuken bladen vol gehaktballen, worst en karbo's tevoorschijn komen. Opwarmkok Wouter heeft wederom een goede neus voor de ballen van zijn ega, de keukenprinses van ons honk.
Eind goed, al goed.
woensdag 14 oktober 2009
mama woar is mien fiets, mien fietsie bin ik kwiet
Al weken lopen ze letterlijk en figuurlijk te zoeken naar hun fietsen, Ronald en Wouter. In hun zucht om een hele marathon te lopen, terwijl fietsen toch vele malen eenvoudiger is, blijven de racerossen onaangeroerd staan. Binnenkort gaan ze dan echt die 42,nogwat kilometers hardlopen, hopen we allemaal weer dat die onzin daarna afgelopen is en ze gewoon weer mee kunnen fietsen.
terink doof?
Google maar eens op " Terink Doof" en zie wat het wereldwijde web onthult over de man die geen computer kan...
Utje in de herfst
Twaalf fietsers zijn ondanks het weer op komen dagen voor een van de laatste ritten dit seizoen. Genoeg om nog wat koffie bij te zetten, de laatste Lenin-foto's uit te delen en de pelotons keurig volgens de verhoudingen samen te stellen, een snel kwartet en een wat trager octet. Uw webmaster volgt deze keer de avonturen van het laatste achttal.
Een mooie rit, de korte Ut van welk jaar dan ook. Gerrit M. heeft de route in handen ("gewoon de pijlen volgen") en ondanks dat er van tijd tot tijd wat verwarring heerst over de te volgen route ("gewoon de pijlen volgen"), komen we op de mooiste plekjes. De herfst heeft zijn kop goed opgestoken, de wegen zijn glad en nat, de bladeren aan de bomen zijn rood en het is opnieuw winderig.
Na afloop heerst de roep om gehaktballen. Een groot probleem aangezien de koning van de gehaktballen 30 kilometer aan het lopen is zonder fiets. In Heidelberg! Samen met de man die hem zijn "andere" fiets verkocht en sindsdien ook al nauwelijks fietsend gezien wordt. Laurens ("ik wilde schaatsen, maar er stonden grote plassen water op de baan") offert zich op om samen met Lidian op strooptocht te gaan. En ze hebben geluk, na wat gedoe rond een afgesloten (maar niet heus) vriezer, worden er vijf karbonades gevonden. Het vreetfeest heeft u verslaggever niet meer meegemaakt, maar het zal ongetwijfeld niet om aan te zien geweest zijn.
En denk eraan, volgende week de laatste tocht voor het winterseizoen!
Een mooie rit, de korte Ut van welk jaar dan ook. Gerrit M. heeft de route in handen ("gewoon de pijlen volgen") en ondanks dat er van tijd tot tijd wat verwarring heerst over de te volgen route ("gewoon de pijlen volgen"), komen we op de mooiste plekjes. De herfst heeft zijn kop goed opgestoken, de wegen zijn glad en nat, de bladeren aan de bomen zijn rood en het is opnieuw winderig.
Na afloop heerst de roep om gehaktballen. Een groot probleem aangezien de koning van de gehaktballen 30 kilometer aan het lopen is zonder fiets. In Heidelberg! Samen met de man die hem zijn "andere" fiets verkocht en sindsdien ook al nauwelijks fietsend gezien wordt. Laurens ("ik wilde schaatsen, maar er stonden grote plassen water op de baan") offert zich op om samen met Lidian op strooptocht te gaan. En ze hebben geluk, na wat gedoe rond een afgesloten (maar niet heus) vriezer, worden er vijf karbonades gevonden. Het vreetfeest heeft u verslaggever niet meer meegemaakt, maar het zal ongetwijfeld niet om aan te zien geweest zijn.
En denk eraan, volgende week de laatste tocht voor het winterseizoen!
Winderig
Zondag 4 oktober, het is een beetje erg van de winderige en er wordt wat langer gedaan over de koffie dan anders. Uiteindelijk valt er weinig uit te stellen, er zal gefietst worden, hoe dan ook. Van een leien dakje gaat ht niet, bij de "snelle" groep zijn er wat misverstanden als het tegen de wind in gaat en de "langzame" heeft zo zijn eigen problemen. Voor meer, bekijk het filmpje.
Abonneren op:
Posts (Atom)